100 HÜKÜMDE NAMAZ

100 HÜKÜMDE NAMAZ

1. Abdesti veya guslü gerektiren hallerden temiz bulunmak⇒ “Farz”
2. Namaz kılacak kimsenin bedeni ile elbisesi ve namaz kılacağı ye1in temiz olması ⇒ “Farz”
3. Namazda avret yerini örtmek ⇒ “Farz”
4. Namazda Kâbe’ye doğru yönelmek ⇒ “Farz”
5. Farz namazlarla bunların sünnet’leri, vitir namazı ve teravih namazı için vaktin girmiş olması ⇒ “Farz”
6. Cuma ve bayram namazları için vaktin girmiş olması ⇒ “Farz”
7. Namazlara niyet etmek yani düşünmeden hemen hangi namazı kılacağını bilmek ⇒ “Farz”
8. Kılınan namazınmı, Farz Vacib mi olduğunu bilmek ⇒ “Farz”
9. Niyetle başlangıç tekbîri arasına namaz aykırı bir fiil ve söz sokmamak ⇒ “Farz”
10. “Allâhu ekber” diyerek ve bunu ayakta söyleyerek namaza başlamak ⇒ “Farz”
11. Başlangıç tekbîrini imamdan önce bitirmemek ⇒ “Farz”
12. İftitah tekbîrinde, vitir kunutunda ve bayram namazlarının tekbîrlerinde elleri kaldırmak⇒ “Sünnet”
13. Kaldırma esnasında elleri fazla gerdirmeden kıbleye doğru açık tutmak ⇒ “Sünnet”
14. Tekbîr getirirken elleri kulağın yumuşağına değdirmek⇒ “Müstehab”
15. Kıyamda elleri göbeğin hemen altına, üç parmak üstte olacak ve işaret ile serçe parmaklar hilal olacak şekilde bağlamak ⇒ “Sünnet”
16. “Allâhü ekber” derken hemzeleri ve “ekber”in “be”sini uzatmamak ⇒ “Farz”
17. Kıyamda durmak (elleri bıraktığında dizlerine değmemeli) ⇒ “Farz”
18. “Sübhaneke'”yi ve “E’ûzü-Besmele”yi okumak ve bunları gizli okumak ⇒ “Sünnet”
19. Kıraat yapmak (ayakta iken en az bir ayet okumak) ⇒ “Farz”
20. Fâtihâ sûresini okumak ⇒ “Vacib”
21. Fâtihâ’nın sonunda, okuyanın ve dinleyenlerin sessizce âmin demesi ⇒ “Sünnet”
22. Fâtihâ’ya en az üç kısa ayet veya buna muâdil bir-iki ayet eklemek ⇒ “Vacib”
23. Fâtihâ ve sûre ilavesini Farz namazların ilk iki rek’atında nafilelerin her rek’atinde yapmak ⇒ “Vacib”
24. Fâtihâ’yı sûreden önce okumak. ⇒ “Vacib”
25. İlk iki rekâtın sûresinden önce Fâtihâ’yı tekrarlamamak ⇒ “Vacib”
26. Kıraati açıktan yapılması gereken namazlarda imamın okuyuşunu sesli yapması ⇒ “Vacib”
27. Kıraati gizli olan namazlarda imamın okuyuşunu gizli yapması ⇒ “Vacib”
28. Sabah namazında en az 60 ayet veya 2,5 sayfa okumak ⇒ “Sünnet”
29. Öğle, ikindi ve yatsı namazlarında Bürûc-Beyyine arasındaki sûrelerden okumak ⇒ “Sünnet”
30. Akşam namazında Duhâ-Nâs arasındaki sûrelerden okumak ⇒ “Sünnet”
31. İmama uyan kimsenin susması ⇒ “Vacib”
32. Kıyamda iki ayağın arasını dört parmak kadar açık bulundurmak ⇒ “Sünnet”
33. İntikal (rükunlar arasında geçiş) tekbîrlerini yapmak ⇒ “Sünnet”
34. İmamın tekbîrleri, tesmi’ ve selâmı açıktan yapması ⇒ “Sünnet”
35. Tekbîr ânında başını eğmemek ⇒ “Sünnet”
36. Rükû etmek (Ellerini bıraktığında dizlerine değebilmeli) ⇒ “Farz”
37. Rükûda üç kere “Sübhâne Rabbiye’l Azîm” demek ⇒ “Sünnet”
38. Sonra imam da dahil herkesin “Rabbenâ leke’l-hamd” demesi ⇒ “Sünnet”
39. Rükûda dizleri; parmakları açarak ve sıkıca tutmak ⇒ “Sünnet”
40. Rükûda dizleri dik tutmak ⇒ “Sünnet”
41. Rükûda sırtı düz tutmak ⇒ “Sünnet”
42. Rükûdan kalkarken “Semi’allâhü limen hamideh” demek ⇒ “Sünnet”
43. Rükûdan doğrulup kalkmak ⇒ “Sünnet”
44. Rükûyu tekrarlamamak ⇒ “Vacib”
45. Secde etmek (Alınla beraber en azından iki ayağından birinin bir parmağını yere koymak şarttır.) ⇒ “Farz”
46. Secdeye giderken önce dizleri sonra elleri en sonunda başı yere koymak ⇒ “Sünnet”
47. Namazı acele etmeden Ta’dili Erkân’a riâyet ederek kılmak ⇒ “Vacib”
48. Secdede alnı yere, yerin sertliğini hissedecek kadar koymak ⇒ “Farz”
49. Alınla beraber burnu da yere değdirmek ⇒ “Vacib”
50. Secde yapılan yerin çok yüksek olmaması (12cm.’i geçmemeli) ⇒ “Farz”
51. Her rekatın secdelerini birbiri ardınca yapmak ⇒ “Vacib”
52. İki secde arası oturmak ve teşehhüdde olduğu gibi ellerini uyluklarının üzerine koymak ⇒ “Sünnet”
53. Secdelerde başını iki eli arasında yere koyup ellerini yüzünden uzak bulundurmamak ⇒ “Sünnet”
54. Secdede el ayasının yere ve parmakların birbirine yapışık bulunması ⇒ “Sünnet”
55. Secdelerde üçer kez “Sübhâne rabbîyel a’lâ” demek ⇒ “Sünnet”
56. Erkelerin secdede karnını uyluklarından (alttan bir oğlak geçecek kadar) uzak tutması ve dirseklerini yere döşememesi ⇒ “Sünnet”
57. Kadınların ise karnını uyluklarına yapıştırması ⇒ “Sünnet”
58. Secdeden dümdüz oturmak suretiyle doğrulmak ⇒ “Sünnet”
59. Secdeyi üçlememek ⇒ “Vacib”
60. Otururken erkeklerin sol ayaklarını döşeyerek üzerine oturmaları ve sağ ayaklarını dikmeleri ⇒ “Sünnet”
61. Kadınların otururken kaynağı üzerine oturup ayaklarını sağ yana ⇒ “Sünnet”
62. Tahiyyatı her iki oturuşta da okumak ⇒ “Vacib”
63. Tahiyyatı gizli okumak ⇒ “Sünnet”
64. Farzların ikinci ve üçüncü rek’atlerinde Fâtihâ okumak ⇒ “Sünnet”
65. İlk Oturuş ⇒ “Vacib”
66. Son Oturuş (Ka’de-i âhire) ⇒ “Farz”
67. İkinci veya dördüncü rekâttan önce oturmamak ⇒ “Vacib”
68. Son oturuşta tahiyyattan sonra salavât okumak ⇒ “Sünnet”
69. Salavâttan sonra dua okumak ⇒ “Sünnet”
70. İlk oturuşta tahiyyatın üzerine bir şey eklememek. ⇒ “Vacib”
71. Namazın sonunda selam vermek ⇒ “Vacib”
72. İmamın ikinci selâmında sesini alçaltması ve Selâmı uzatmadan söylemesi ⇒ “Sünnet”
73. Selam için yüzü sağa sola çevirmek ⇒ “Sünnet”
74. Namaza rükuda yetişen kimsenin tekbîri ayakta iken getirmesi ⇒ “Farz”
75. Yetişemediği rekatları tamamlayacak birinin imamın ikinci selâmını beklemesi ⇒ “Sünnet”
76. Ayakta iken secde yerine, rükuda ayak ucuna, otururken kucağa, selam verirken omuz başlarına bakmak ⇒ “Müstehab”
77. İki arasına giren her fazlalığı terk etmek ⇒ “Vacib”
78. Vitir namazında kunut okumak ⇒ “Vacib”
79. Kunut tekbîri ile onun rükûsunun tekbiridir ⇒ “Sünnet”
80. Bayram namazlarında zâid (fazladan) tekbîrleri almak ⇒ “Vacib”
81. Namazın Farzlarında imamı takip etmek yani bir rüknü imamdan önce yapıp bitirmiş olmamak ⇒ “Farz”
82. İmamın hizasını geçmemek ⇒ “Farz”
83. Kadınla aynı hizâda durmamak ⇒ “Farz”
84. İmama uyanın re’yine (mezhebine göre) imamın namazının sahih olması ⇒ “Farz”
85. Gerektiğinde sehiv secdesi yapmak ⇒ “Vacib”
86. Gerektiğinde tilâvet secdesi yapmak ⇒ “Vacib”
87. Namazda elbise ve bedeni ile oynamak ⇒ “Mekruh”
88. Büyük veya küçük abdest, veya yellenme sıkıştırdığı halde namaza durmak ⇒ “Mekruh”
89. Uzun olan saçları arkaya toplayarak secde hâlinde yere düşmesin diye bağlamak ⇒ “⇒ “Mekruh”
90. Parmaklarını çatlatmak ve birbirine örmek ⇒ “Mekruh”
91. Ellerini göğsünün üzerine bağlamak ⇒ “Mekruh”
92. Başını çevirerek veya göz ucuyla bir yere bakmak ⇒ “Mekruh”
93. Ayaklarını dikerek (köpek oturuşu ile) oturmak ⇒ “Mekruh”
94. Erkeğin secde halinde kollarını yere döşemesi ⇒ “Mekruh”
95. İnsan yüzüne karşı namaza durmak ⇒ “Mekruh”
96. Safta boş yer varken arkaya durmak ⇒ “Mekruh”
97. Namaz kılacağı yerde canlı resim bulundurmak ⇒ “Mekruh”
98. Esnemek ⇒ “Mekruh”
99. Namazda gözlerini yummak ⇒ “Mekruh”
100. Başı açık namaz kılmak ⇒ “Mekruh”
101. Özürsüz öksürmek (iki harf çıkacak kadar ses çıkarsa namaz bozulur) ⇒ “Mekruh”